سرانجام مردم‌آزاریهایِ ماهِ شعبان – که در پایانه این دو هفته به اوجِ خود رسیده بود – به سر آمد و تا محرّم می‌توانیم چند ماه را آسوده بگذرانیم.

    وای بر ما اگر برایِ شاد بودن دیگران را می‌آزاریم یا از رنجشِ دیگران شاد ایم! وای بر ما مردم‌آزاران که نه شادیها-مان به شادی می‌ماند و نه سوگواریها-مان به سوگواری، و وحشیگری در تار-و-پودِ زندگی‌مان رخنه کرده است.

    فرهنگي که شادی کردن را نارَوا و حرام بداند و مردم‌اش برایِ شادی در پیِ بهانه باشند، بهتر از این بار نمی‌دهد.