در ترانویسی، هنگام ای که سخن از نگارش ِ نام‌ها یِ خاص به میان می آید، پرسش‌ها یِ بسیار ای پیش می آید، در این باره که کدام واژه‌ها نام ِ خاص شمرده می شوند ۆ، چه واژه‌ها ای را باید با حروف ِ مهدیس (بزرگ) نگاشت.

یک ای از این مۏردها، نام‌ها ای'ست که در یک عبارت ِ اضافی، به صورت ِ چیز ِ فلان، بیان می شود. از آن‌جا که ترکیب‌ها یِ اضافی کاربردها یِ گوناگون ای دارند، تنها زمان ای هر دۆ واژه با حرف ِ مهدیس نگاشته می شوند، که این عبارت را به توان به صورت ِ «چیز ای به نام ِ فلان» باز نوشت.

من این ترکیب‌ها یِ اضافی را اضافه‌ها یِ نام‌گذارانه می نامم. نمونه‌ها یِ این گونه از ترکیب‌ها بسیار اند:

Bânk e Melli, Bostân e Roftgar, Sâzmân e Enteqâl e Xun, Jaŝn e Nowruz, Id e Fetr, Ŝab e Yaldâ, Jâyeze ye Nobel.‎

مهم‌ترین برتری یِ این قاعده، بازشناختن ِ ترکیب‌ها یِ نام‌گذارانه از دیگر ترکیب‌ها یِ اضافی'ست؛ برا یِ مثال، sâxtmân e Ŝahâb ساختمان ای از آن ِ «شهاب» است، یعنی شهاب نام ِ کس ای'ست که صاحب ِ ساختمان یا در آن ساکن است؛ امّا Sâxtmân e Ŝahâb به ساختمان ای به نام ِ شهاب اشاره دارد.

همچنین، باید توجّه داشت، صفت‌ها ای که به این ترکیب‌ها افزوده می شوند، هیچ کدام با حرف ِ مهدیس نگاشته نه می شوند؛ برا یِ مثال:

Bostân e sarsabz e Roftgar, Jaŝn e bâstâni ye Nowruz, Id e said e Fetr, Jâyeze ye beynolmelali ye Nobel.‎

Dar tarânevisi, hangâm i ke soxan az negâreŝ e nâmhâ ye xâss be miyân mi âyad, porseŝhâ ye besiyâr i piŝ mi âyad, dar in bâre ke kodâm vâĵehâ nâm e xâss ŝemorde mi ŝavand o, ce vâĵehâ i râ bâyad bâ horuf e mehdis (bozorg) negâŝt.

Yek i az in mowredhâ, nâmhâ i’st ke dar yek ebârat e ezâfi, be surat e Ciz e Folân, bayân mi ŝavad. Az ânjâ ke tarkibhâ ye ezâfi kârbordhâ ye gunâgun i dârand, tanhâ zamân i har do vâĵe bâ harf e mehdis negâŝte mi ŝavand, ke in ebârat râ be tavân be surat e “ciz i be nâm e Folân” bâz neveŝt.

Man in tarkibhâ ye ezâfi râ Ezâfehâ ye Nâmgozârâne mi nâmam. Nemunehâ ye in gune az tarkibhâ besiyâr and:

Bânk e Melli, Bostân e Roftgar, Sâzmân e Enteqâl e Xun, Jaŝn e Nowruz, Id e Fetr, Ŝab e Yaldâ, Jâyeze ye Nobel.

Mohemmtarin bartari ye in qâede, bâzŝenâxtan e tarkibhâ ye nâmgozârâne az digar tarkibhâ ye ezâfi’st; barâ ye mesâl, sâxtmân e Ŝahâb, sâxtmân i az ân e Ŝahâb ast, yaëni Ŝahâb nâm e kas i’st ke sâheb e sâxtmân yâ dar ân sâken ast; ammâ Sâxtmân e Ŝahâb, be sâxtmân i be nâm e Ŝahâb eŝâre dârad.

Hamconin bâyad tavajjoh dâŝt, sefathâ i ke be in tarkibhâ afzude mi ŝavand, hic kodâm bâ harf e mehdis negâŝte ne mi ŝavand; barâ ye mesâl:

Bostân e sarsabz e Roftgar, Jaŝn e bâstâni ye Nowruz, Id e said e Fetr, Jâyeze ye beynolmelali ye Nobel.