ف، فـ – فِ
فَبِها : چه بهتر
فتحه : زَبَر
فتق : بادِ گُند
فتیله(یِ چراغ) : اَفروزه
فَجر : سپیدهدم
فُحش : دشنام، ناسزا
فرار کردن : گریختن
فرار : گریز
فرد [ریاضی] : تاق
فضا : ۱. کیهان؛ ۲. جا، جایگاه
فطرت : سرشت، نهاد
فعلاً : تا چندي، یکچند
فعلی : کنونی
فقر : تهیدستی، تنگدستی
فقط : تنها
فقیر : تهیدست
فکر : اندیشه
فلاح : رستگاری
فُلان و بَهمان : باستار و بیستار
فلک : گردون
فوّاره : آبفشان
فوراً : بیدرنگ
فیض (بردن) : بهره (بردن)
فی نفسه : خود-به-خود


