یک ای از بزرگ‌ترین مشکلاتِ زندگیِ من این بود، که یه نفر نبود وقت ای از علاقه‌ها'م حرف می‌زنم، تو ذوق ام نزنه، بل که تشویق ام کنه.

وقت ای گفتم رشته‌ی زبان بخونم، گفتن همین‌جوری تو کلاسایِ بیرون هم می‌شه یاد گرفت؛ گفتم رشته‌ی کامپیوتر، گفتن خود ات هم می‌تونی یاد بگیری؛ گفتم زبانِ فارسی چه درسِ قشنگ ای اه، گفتن اوق، اَه اَه؛ گفتم ارشدِ زبان‌شناسی، گفتن به چه درد ای می‌خوره؛ گفتم راننده بشم، سکوت ای کردن از صد تا فحش بدتر؛ گفتم ترجمه، گفتن پول ای نمی‌دن به'ت؛ گفتم فرهنگستان، ریشخندیدن؛ …

Yek i az bozorgtarin moŝkelât e zendegi ye man in bud, ke ye' nafar na bud vaqt i az alâqehâ'm harf mi zanam, tu zowq am na zane, bal ke taŝviq am kone.

Vaqt i goftam reŝte ye zabân be xunam, goftan haminjuri tu kelâsâ ye birun ham mi ŝe yâd gereft; goftam reŝte ye kâmpiyuter, goftan xod et ham mi tuni yâd be giri; goftam Zabân e Fârsi ce dars e qaŝangi y-e', goftan ah ah; goftam arŝad e zabânŝenâsi, goftan be ce dard i mi xore; goftam rânande be ŝam, sokut i kardan az sad tâ fohŝ badtar; goftam tarjome, goftan pul i ne mi dan be't; goftam Farhangestân, riŝxandidan; …

Hâlâ man munda'm o alâqehâ i ke dige nist!