ž: ببین دوستِ من، سال‌ها'ست من'و تویِ آوانگاری به کار می‌برن.

ĵ: این دلیلِ برتری نیست. من اصل‌ونسب دارم؛ شبیهِ برادر امون «j» ام.

ž: اگه این‌جوری اه، رابطه‌یِ من هم با «z» مثلِ خطّ‌ِ الآنِ فارسی اه.

ĵ: این رابطه‌یِ ظاهری، تو خطّ‌ِ پهلوی بوده؛ امّا خود ات که بهتر می‌دونی، صدایِ ما به «j» نزدیک اه.

ž: امّا تویِ انگلیسی، «zh» صدایِ «ژ» می‌ده.

ĵ: خب این شاید به خاطرِ IPA باشه. تویِ زبان‌هایِ اسلاوی «j» رو برایِ صدایِ /یِ/ به کار می‌برن؛ امّا ما باید فارسی رو نگاه کنیم. همین الآن کلمه‌هایي رو که «ژ» دارن، به انگلیسی، با «j» می‌نویسن. تو فرانسوی هم همون /ژ/ خونده می‌شن.

بذار مثال بزنم: «ژیلا» و «احم‍دی‌نژاد» رو به انگلیسی Jila و Ah‌madi‍nejad می‌نویسن؛ اگه قرار باشه /ژ/ رو با تو نشون بدن، شکلِ این کلمه‌ها خیلي عوض می‌شه.

ž: تو خود ات الآن گفتی باید فارسی رو نگاه کنیم؛ حالا  از انگلیسی مثال می‌زنی؟

ĵ: اوّل این که، اون واژه‌ها تویِ فارسی کاربرد دارن. امّا تویِ خودِ فارسی هم همین‌طور اه؛ خیلي از «ژ»ها، به «ج» تبدیل شده'ن. تازه، گاهي هم هر دو باهم به کار می‌رن. مثال اش، باژ/باج، واژ/واج، کژ/کج.

ž: به هر حال، هر چی باشه، خیلي از نرم‌افزارا از من پشتیبانی می‌کنن، امّا از تو نه!

ĵ: این'و قبول دارم، هرچند که اشکالِ نرم‌افزاری اه، و حل‌شدنی؛ امّا نمی‌گی که من شبیهِ حرفایِ دیگه‌یي ام که تویِ ترانویسیِ فارسی به کار می‌ره؛ یعنی ŝ،‏ ĝ و â؟ در عوض، تو شبیهِ همون حرفایي هستی که اغلب تو زبان‌هایِ اسلاوی به کار می‌رن.

ž: هر جوري دوس داری حساب کن؛ امّا ببین، سال‌ها'ست من'و تویِ آوانگاری به کار می‌برن.

ž: Be bin dust e man, sâlhâ'st man'o tu ye âvânegâri be kâr mi baran.

ĵ: In dalil e bartari nist. Man aslonasab dâram; ŝabih e barâdar emun "j" am.

ž: Age injuri y-e', râbete ye man ham bâ "z" mesl e xatt e alãn e Fârsi y-e'.

ĵ: In râbete ye zâheri, tu xatt e Pahlavi bude. Ammâ xod et ke behtar mi duni, sedâ ye mâ be "j" nazdik e'.

ž: Ammâ tu ye Engelisi, "zh" sedâ ye "ژ" mi de.

ĵ: Xob in ŝâyad be xâter e IPA bâŝe. Tu ye zabânhâ ye Eslâvi, "j" ro barâ ye sedâ ye /y/ be kâr mi baran. Ammâ, mâ bâyad Fârsi ro negâh konim. Hamin alãn, kalamehâ i ro ke "ژ" dâran, be Engelisi, bâ "j" mi nevisan. Tu Farânsavi ham hamun "ژ" xunde mi ŝan.

Be zâr mesâl be zanam: "ژیلا" vo "احم‍دی‌نژاد" ro be Engelisi Jila vo Ah‌madine‍jad mi nevisan; age qarâr bâŝe "ژ" ro bâ to neŝun be dan, ŝekl e in kalamehâ xeyl i avaz mi ŝe.

ž: To xod et alãn gofti bâyad Fârsi ro negâh konim; hâlâ az Engelisi yo Farânse mesâl mi zani?

ĵ: Avval in ke, un vâĵehâ tu ye Fârsi kârbord dâran. Ammâ tu ye xod e Fârsi ham hamin towr e'; xeyl i az ĵ-hâ be 'j' tabdil ŝoda'n. Tâze, gâh i ham har do bâham be kâr mi ran. Mesâl eŝ, bâĵ/bâj, vâĵ/vâj, kaĵ/kaj.

ž: Be har hâl, har ci bâŝe, xeyl i az narmafzârâ az man poŝtibâni mi konan, ammâ az to na!

ĵ: In'o qabul dâram, harcand ke eŝkâl e narmafzâri y-e', va halŝodani; ammâ ne mi gi ke man ŝabih e harfâ ye dige i y-am ke tu ye tarânevisi ye Fârsi be kâr mi ran; yaɛni "ŝ, g, â"? Dar avaz, to ŝabih e hamun harfâ i hasti ke aĝlab tu zabânhâ ye Eslâvi be kâr mi ran.

ž: Har jur i dust dâri hesâb kon; ammâ be bin, sâlhâ'st man'o tu ye âvânegâri be kâr mi baran.