واژه‌سازی با «ال» در فارسی خنده‌دار نیست؟ «ممنوع‌الچاپ» («ال» بر سرِ واژه‌یِ ناعربی) خنده‌دار نیست؟ اصلن برایِ خود واژه می‌سازیم، یا عرب‌ها؟ واژه‌سازی در فارسی، با امکاناتِ دستوریِ فارسی بسیار آسان‌تر از آن است، که می‌پنداریم.
چاپ‌ممنوع به جایِ «ممنوع‌الچاپ»؛
ملاقات‌ممنوع به جایِ «ممنوع‌الملاقات»؛
خروج‌ممنوع به جایِ «ممنوع‌الخروج».
این شیوه‌یِ واژه‌سازی برساخته‌یِ من نیست؛ پیش از این، پروازممنوع و ورودممنوع داشته ایم:
«پرواز در منطقه‌یِ پروازممنوع جسارت می‌خاهد.»
«این خیابان ورودممنوع است.»

نه، هیچ خنده‌دار نیست؛ گریه دارد!

Vâĵesâzi bâ alef-lâm dar Fârsi xandedâr nist? Mamnuolcâp (alef-lâm bar sar e vâĵe ye nâ-Arabi) xandedâr nist? Aslan barâ ye xod vâĵe mi sâzim, yâ Arab-hâ? Vâĵesâzi dar Fârsi, bâ emkânât e dasturi yخطّ و نگارشe Fârsi besiyâr âsântar az ân ast, ke mi pendârim.
Câpmamnuɛ be jâ ye mamnuolcâp;
Molâqâtmamnuɛ be jâ ye mamnuolmolâqât;
Xorujmamnuɛ be jâ ye mamnuolxoruj.
In ŝive ye vâĵesâzi barsâxte ye man nist; piŝ az in, parvâzmamnuɛ o vorudmamnuɛ dâŝte im:
Parvâz dar mantaqe ye parvâzmamnuɛ jesârat mi xâhad.
In xiyâbân vorudmamnuɛ ast.

Na, hic xandedâr nist; gerye dârad!