بازگشت به اصول
یاد-اش گرامی روزي که بر سرِ این آیه بحث میکردیم با استاد: فبشّر عبادِ الّذینَ یستَمعونَ القولَ فیتّبعونَ أحسنَه [۱]؛ مژده ده بندگان-ام را که به سخنان گوش میدهند و آنگاه از نیکوترین-اش پیروی میکنند.
کاش به اندازهیي باورهای-اِمان اُستوار بود که ناچار نمیشدیم برایِ پیشگیری از گمراهی، چشم و گوش-اِمان را ببندیم! کاش کردار-اِمان چنان با گفتار-اِمان همخانی داشت که اینچنین آشکارا در پنهان کردنِ حقیقت نمیکوشیدیم!
چشم و گوشِ مردم را بر همهچیز بسته ایم تا تنها صدایِ ما را بشنوند و تنها پذیرایِ سخنِ ما باشند، غافل ایم که چشمِ خِردِ مردم را نمیتوان بست. ما ایم که چشم و گوشِ عقل-اِمان را بر اصلِ حقایق و حقیقتِ اصول بسته ایم،صُمٌ بُکمٌ عُمیٌ فهُم لایعقلونَ [۲]، و به گفتاري چند بسنده نموده ایم.
وایِ ما که چنین گمراه ایم و بر درستیِ خود چنین پایداری میورزیم! مگر نخانده ایم: هل نُنبّئکم بالأخسرینَ أعمالاً؟ الّذینَ ضلَّ سعیُهم فی الحیوة الدّنیا و هم یَحسَبونَ أنّهم یُحسِنونَ صُنعًا [۳]؛ آیا از زیانکارترینها آگاه-اتان کنیم؟ آنان که تلاش-اِشان در زندگیِ دنیا در راهِ گمراهی'ست و خود میپندارند کار-اشان نیکو'ست.
پینوشت:
این مطلب هیچ ربطي به تعطیلیِ روزنامهها، هفتهنامهها، ماهنامهها، سالنامهها و گاهنامههایِ اخلالگر در امنیتِ اجتماعی-ملّی همچون «شهروندِ امروز» ندارد؛ گفته باشم!
تهنوشتها:
[۱] زمر، ۱۷ و ۱۸
[۲] بقره، ۱۷۱
[۳] کهف، ۱۰۳ و ۱۰۴
