نگارشِ گفتار در خطِّ لاتینی
Yek i az maziyyathâ ye mohemm e dabire ye Lâtini dar negâreŝ, tavânâi ye bâlâ y-aŝ dar nemâyeŝ e lahjehâ vo guyeŝhâ’st; ammâ barâ ye in kâr, bâyad be cand nokte deqqat kard:
1. Farâvâni ye hazf o edĝâm
a) siĝehâ ye feɛl e “budan”, “am, ast, an”, pas az vâĵehâ ye pâyângir be /a, â/;
injâ’m, unjâ’st, kojâ’n
b) piŝ az zamirhâ ye jâneŝin, be jâ ye miyânji;
xuna’m, ketâbâ’t, didi’ŝun, ru’ŝ
c) “ro”, pas az vâĵehâ ye pâyângir be sâmet;
man’o be bar, ketâb’o be xun
d) “ham”, pas az vâĵehâ ye pâyângir be sâmet bâ hazf e “h”, va pâyângir be /a, â/ bâ hazf e “ha”;
man’am hastam; injâ’m hast
e) gozaŝte ye naqli;
rafta’m, raft’i, raft’im, raft’in, rafta’n
f) pas az sarfeɛlhâ ye “be, na, mi”, farâvân:
be’ndâz, be’ŝnow, be’gzarim, na’ndâz, na’ŝmor, mi’ŝkanam, mi’sporam
2. Jelowgiri az hamsâni ye vâĵehâ ye porkârbord:
e/ye (neŝâne ye ezâfe); e’ (ast), ye’ (yek)
3. Taĝyir e /e/ ye pâyâni be /a/, piŝ az:
a) zamirhâ ye jâneŝin (hamvâre hamrâh bâ hazf);
xuna’m, xuna’t, xuna’ŝ, xuna’mun, xuna’tun, xuna’ŝun
b) feɛlhâ ye “am, ast, an” (hamvâre hamrâh bâ hazf);
xuna’m, maĝâza’st, madresa’n
c) “ro”
xuna ro, maĝâza ro
4. Kârbord e “y” ye miyânji pas az sarfeɛl e “mi”:
mi y-âm, mi y-oftam
5. Miyânji ye “h” pas az harf e ezâfe ye “be”, piŝ az zamirhâ ye jâneŝin;
be h-em, be h-et, be h-eŝ
* Gâh i, do farâyand e hazf o edĝâm e
peyâpey – “ro” pas az zamirhâ ye jâneŝin – ruy mi dehad. Dar conin
mowredhâ i negâŝtan e tanhâ yek âpostorof kâfi’st;
ketâbâ’to be bar, xuna’mo didi?


