دیرگاهي'ست در تابلوِ اعلاناتِ انجمنِ اسلامی حضورِ کاریکاتوري چشم-ام را گرفته و هر بار که می‌بینم-اش در دل به طرّاح-اش آفرین می‌گویم.

کاریکاتور در واقع آگهیِ برگزاریِ مسابقه‌یي'ست با موضوعِ «تفکیکِ جنسیّتی در دانشگاه». نمی‌دانم تا کِی مهلت دارد و جایزه-اش چی'ست، فقط برگه‌یي'ست به رنگِ قهوه‌ییِ تیره که چراغِ راهنماییِ بزرگي تمام-اش را پُر کرده. چراغِ راهنمایی سه رنگ دارد: سرخ، زرد، سبز، از بالا به پایین و درونِ هر چراغ تصویرِ آدمکي'ست، از پایین به بالا: یک پسر، یک دختر، یک پسر-و-دختر!

نمی‌دانم چرا برخي گمان می‌کنند دانش‌جو هنوز کودک است و هیچ نمی‌فهمد و نمی‌داند و برخي دیگر می‌پندارند آزاد است و هر کاري که بخاهد، می‌کند.

به هر روی، به نظر-ام آن‌چه می‌تواند مهمّ باشد، حقّ‌ِ اختیار و انتخاب است. چه خوب می‌شد اگر فرزندان-اِمان را آگاه می‌کردیم، به جایِ آن که وادار کنیم و ناآگاه بگذاریم!