شاید بخاهید، فایرفاکس هنگامِ خروج بپرسد، زبانه‌ها را حفظ کند یا نه. این کار با تغییر تنظیم‌هایِ پیشرفته‌یِ فایرفاکس امکان‌پذیر است:

۱. در نوارِ نشانی about:config را وارد کنید؛

۲. رویِ دکمه‌یِ «I’ll be careful, I promise!‎» (مراقب ام، قول می‌دهم!) کلیک کنید؛

۳. چیز ای همچون showquit را در نوارِ جست‌وجویِ بالایِ صفحه وارد کنید، تا browser.showQuitWarning را بیابید:

۴. می‌بینید، که مقدار اش false است، رویِ آن دوکلیک کنید تا true شود.

اکنون، هر بار بخاهید پنجره‌یِ فایرفاکس را ببندید، از شما خاهد پرسید زبانه‌ها را در خود حفظ کند یا نه.

   راه‌هایِ جای‌گزین

شاید بخاهید فایرفاکس همیشه همه‌یِ زبانه‌ها و پنجره‌ها را حفظ کند؛ برایِ این کار راهِ ساده‌تر ای هست:

۱. تنظیم‌هایِ فایرفاکس (Preferences یا در ویندوز Options) را باز کنید؛

۲. رویِ بخش یا زبانه‌یِ General کلیک کنید؛

۳. زیرِ گزینه‌هایِ Startup، برایِ When Firefox starts،‏ «Show my windows and tabs from last time» را انتخاب کنید – پیش‌فرضِ آن «Show my home page» است.

اکنون، هر بار که فایرفاکس را باز کنید، صفحه‌ها ای که آخرین بار باز بوده اند، بازخانی می‌شوند.

امّا اگر به ندرت به چنین چیز ای نیاز دارید، نیاز نیست هیچ تنظیم ای را تغییر دهید؛ تنها رویِ Restore Previous Session در آغازه‌یِ پیش‌فرضِ فایرفاکس کلیک کنید. این امکان همیشه از منویِ History نیز در دسترس است، حتّا اگر زبانه‌هایِ تازه ای نیز باز کرده باشید.

Ŝâyad be xâhid, Fâyrefâks hangâm e xoruj be porsad, zabânehâ râ hefz konad yâ na. In kâr bâ taĝyir e tanzimhâ ye piŝrafte ye Fâyerfâks emkânpazir ast:

1. dar navâr e neŝâni ‘about:config’ râ vâred konid;

2. ru ye dokme ye ‘I’ll be careful, I promise!’ (Morâqeb am, qowl mi deham!) kelik konid;

3. ciz i hamcon ‘showquit’ râ dar navâr e jostoju ye bâlâ ye safhe vâred konid, tâ ‘browser.showQuitWarning’ râ bi yâbid;

4. mi binid, ke meqdâr aŝ ‘false’ ast, ru ye ân dokelik konid tâ ‘true’ ŝavad.

Aknun, har bâr be xâhid panjare ye Fâyerfâks râ be bandid, az ŝomâ xâhad porsid zabânehâ râ dar xod hefz konad yâ na.

   Râhhâ ye jâygozin

Ŝâyad be xâhid Fâyerfâks hamiŝe hame ye zabânehâ vo panjarehâ râ hefz konad; barâ ye in kâr râh e sâdetar i hast:

1. be ‘Edit > Preferences’ be ravid (dar Vindowz: ‘Tools > Options’);

2. baxŝ yâ zabâne ye ‘General’ râ bâz konid;

3. zir e gozinehâ ye ‘Startup’, barâ ye ‘When Firefox starts’, ‘Show my windows and tabs from last time’ râ entexâb konid – piŝfarz e ân ‘Show my home page’ ast.

Aknun, har bâr ke Fâyerfâks râ bâz konid, safhehâ i ke âxerin bâr bâz bude and, bâzxâni mi ŝavand.

Ammâ agar be nodrat be conin ciz i niyâz dârid, niyâz nist hic tanzim i râ taĝyir dehid; tanhâ ru ye ‘Restore Previous Session’ dar âĝâze ye piŝfarz e Fâyerfâks kelik konid. In emkân hamiŝe az meno ye ‘History’ niz dar dastras ast, hattâ agar zabânehâ ye tâze i niz bâz karde bâŝid.

مدّتِ زیاد ای از ارائه‌یِ رابطِ کاربریِ اوبونتو برایِ تلفنِ‌همراه و تبلت – با هدفِ یکسان‌سازیِ تجربه‌یِ کاربر در استفاده از رایانه، تلفنِ‌همراه، تبلت و حتّا تلویزیون – نمی‌گذرد، که برنامه‌نویسانِ خلّاقِ اوبونتو-کار طرح‌ها، پس‌زمینه‌ها، برنامه‌ها و هر چیزِ دیگر ای مربوط به اوبونتوی لمسی را انتشار داده اند.

به تازگی، آیریلیوس یک ای از همین برنامه‌نویسان، آیکن‌ها ای را انتشار داده، که آیکن‌های لانچر (راه‌انداز) ِ یونیتی را شبیهِ آیکن‌هایِ اوبونتویِ لمسی می‌کند. انحنایِ گوشه‌هایِ گردِ آیکن‌هایِ اوبونتویِ لمسی، الهام‌گرفته از انحناهایِ به‌کاررفته در خطِّ اوبونتو'ست که ظاهر ای چشم‌نواز به آن‌ها می‌بخشد.

کافی'ست آیکن‌ها را از این‌جا (یا اگر نشد، از این‌جا) بگیرید؛ سپس در ترمینال، این فرمان را اجرا کنید:

sudo cp -r ~/Downloads/unity/6 /usr/share/unity

(با این فرض که فایل در پوشه‌یِ Downloads است.) سپس، یک بار log out کنید؛ یا می‌توانید میزِکارِ یونیتی را بازنشانی کنید، کلیدهایِ Alt+F2 را بزنید و فرمانِ زیر را وارد کنید:

unity --replace

بازگردانی به پیش‌فرض

برایِ بازگرداندنِ آیکن‌ها به حالتِ پیش‌فرض، کافی'ست بسته‌یِ unity-common را دوباره نصب کنید:

sudo apt-get install unity-common

پی‌نوشت:

تجربه‌یِ من نشان داده، که با به‌روزرسانی‌هایِ خودکار، این بسته، خودبه‌خود، به حالتِ پیش‌فرض بر گردانده می‌شود. برایِ جلوگیری از به‌روزشدنِ آن باید بسته‌یِ unity-common را قفل کرد. چه‌گونه؟

Moddat e ziyâd i az erâe ye râbet e kârbari ye Ubuntu barâ ye telefonehamrâh o tablet – bâ hadaf e yeksânsâzi ye tajrebe ye kârbar dar estefâde az râyâne, telefonehamrâh, tablet va hattâ televiziyon – ne mi gozarad, ke barnâmenevisân e xallâq e ubuntukâr tarhhâ, paszaminehâ, barnâmehâ va har ciz e digar i marbut be Ubuntu ye lamsi râ enteŝâr dâde and.

Be tâzegi, Âyriliyus yek i az hamin barnâmenevisân, âykonhâ i râ enteŝâr dâde, ke âykonhâ ye ‘launcher’ (râhandâz) e ‘Unity’ râ ŝabih e âykonhâ ye Ubuntu ye lamsi mi konad. Enhenâ ye guŝehâ ye gerf e âykonhâ ye Ubuntu ye lamsi, elhâmgerefte az enhenâhâ ye bekârrafte dar xatt e Ubuntu’st ke zâher i ceŝmnavâz be ânhâ mi baxŝad.

Kâfi’st âykonhâ râ az injâ (yâ agar na ŝod, az injâ) be girid; sepas dar terminâl, in farmân râ ejrâ konid:

sudo cp -r ~/Downloads/unity/6 /usr/share/unity

(bâ in farz ke fâyl dar puŝe ye ‘Downloads’ ast.) Sepas, yek bâr ‘log out’ konid; yâ mi tavânid mizekâr e ‘Unity’ râ bâzneŝâni konid, kelidhâ ye Alt+F2 râ be zanid o farmân e zir râ vâred konid:

unity --replace

Bâzgardâni be piŝfarz

Barâ ye bâzgardândan e âykonhâ be hâlat e piŝfarz, kâfi’st baste ye ‘unity-common’ râ dobâre nasb konid:

sudo apt-get install unity-common

Peyneveŝt:

Tajrebe ye man neŝân dâde, ke bâ beruzrasânihâ ye xodkâr, in baste, xodbexod, be hâlat e piŝfarz bar gardânde mi ŝavad. Barâ ye jelowgiri az beruzŝodan e ân bâyad baste ye ‘unity-common’ râ qofl kard. Cegune?

درست و نادرست را زبان‌هایِ دیگر برایِ ما تعیین نمی‌کنند. «یا» برایِ خطاب در فارسی به کار می‌رود – هرچند ریشه‌یِ عربی داشته باشد – مانندِ «یا خدا» یا «یا حضرتِ عبّاس»؛ «ابولفضل» (از أبو الفضلِ عربی) هم در فارسی یک نامِ خاصّ است، که هرگز در هیچ جمله ای به «ابَلفضل» (از أبا الفضلِ عربی) یا «ابِلفضل» (از أبي الفضلِ عربی) تغییر نمی‌کند؛ در نتیجه عبارتِ «یا ابولفضل» در فارسی کاملن درست و بی‌عیب است. 

اگر قرار باشد دستورزبانِ عربی را در فارسی پیاده کنیم، جمله‌یِ «کتاب را به ابولفضل دادم» هم نادرست است و باید به «کتاب را به ابِلفضل دادم» اصلاح شود! آن گاه، اگر فارسی را کنار بگذاریم و عربی صحبت کنیم، شایسته‌تر خاهد بود.

Dorost o nâdorost râ zabânhâ ye digar barâ ye mâ taëyin ne mi konand. “Yâ” barâ ye xetâb dar fârsi be kâr mi ravad – harcand riŝe ye arabi dâŝte bâŝad – mânand e “Yâ Xodâ” yâ “Yâ Hazrat e Abbâs”; “Abolfazl” (az ‘أبو الفضل’ e arabi) ham dar fârsi yek nâm e xâss ast, ke hargez dar hic jomle i be “Abalfazl” (az ‘أبا الفضل’ e arabi) yâ “Abelfazl” (az ‘أبي الفضل’ e arabi) taĝyir ne mi konad; dar natije, jomle ye “Yâ Abolfazl” dar fârsi kâmelan dorost o bieyb ast.

Agar qarâr bâŝad dasturzabân e arabi râ dar fârsi piyâde konim, jomle ye “Ketâb râ be Abolfazl dâdam” ham nâ dorost ast o bâyad be “Ketâb râ be Abelfazl dâdam” eslâh ŝavad! Ân gâh, agar fârsi râ kenâr be’gzârim o arabi sohbat konim, ŝâyestetar xâhad bud.